Απορώ...

Είναι γνωστό σε όσους με ξέρουν καλά, οτι έχω ένα θεματάκι με τους ταξιτζήδες (λέξη κι αυτή :Ρ ).
Είμαι ταξί και ιστορία..
Και επειδή είμαι πολύ πιστή, τυπική και στην ώρα μου στα ραντεβού μου... 9 στις 10 φορές βγαίνω τρέχοντας απο το σπίτι και παίρνω ταξί μήπως και το σώσω...

Έτσι και σήμερα το πρωί, για να αργήσω λιγότερο στη δουλειά μου, (το οτι θα αργήσω δεν αλλάζει χρόνια τώρα) πήρα ταξί...
και μου πιάνει ο τυπάς την κουβέντα και στο τέλος μου λέει... "εμένα με θυμάσαι?"
ερώτηση και αυτή...
τι να πείς τώρα πρωί πρωί που ούτε τ' όνομά μου δεν θυμάμαι...
πετάω λοιπόν το κλασσικό "κάτι μου θυμίζεις"
(κοινότυπο τύπου καμάκι σε μπαρ.. "κάπου σε ξέρω" κι ετσι)

anyway.. ο τύπος ήταν γνωστός γνωστού ώ γνωστέ απο 10 χρόνια πριν...
τώρα πως με θυμήθηκε είναι άλλο θέμα...
απλά με αφορμή αυτό έχω την εξής απορία....

μα όλοι οι γνωστοί μου ταξιτζήδες γίνανε πια????

Θεσσαλονίκη...

Σήμερα αποφάσισα να γυρίσω σπίτι απο το καφεδάκι μου με τη Δήμητρα με τα πόδια απο την παραλία...
Μέγαρο - Λιμάνι
Ε λοιπόν το απόλαυσα πάρα πολύ...
Φυσούσε ένα ωραίο ζεστό αεράκι, άκουγα τη μουσικούλα μου, ξέφυγε η σκέψη μου...
ή όπως λένε μερικοί, πήραν αέρα τα μυαλά μου.. :Ρ

Πάντα θα το λέω...
Έχουμε πολύ ωραία πόλη....

Αγαπητό Μου Ταβάνι...

όπως άλλοι λένε... "αγαπητό μου ημερολόγιο"

ε.. εγω δεν έχω ημερολόγιο, έχω ταβάνι :Ρ

και χθες (25η Μαρτίου) αυτό έκανα... κοιτούσα το ταβάνι...

και σήμερα όλοι ρωτούσαν, "τι έκανες εχθές?"

και όταν απαντάω "τίποτα" με κοιτάνε κάπως...

μα γιατί? εγώ πόλύ το γουστάρω κάπου κάπου να ... κοιτάω το ταβάνι :)

Celsiu ή Fahrenheit...

θ'αρχίσει να ανεβάινει....

η θερμοκράσία λέμε.... :)

Σήμερα έχει πολύ ήλιο και απο εδώ μέσα που είμαι άρχισα να ονειρεύομαι καλοκαίρια ...

Rock Audition...

μου άρεσε επίσης και το Veni Vidi Vici

και το Annabelle

Τελικά... ξέρω πολλά...

και ελπίζω να μην πρέπει να πεθάνω γι'αυτο.. :Ρ

... λοιπόν αν θέλει κάποιος να αποφύγει να δουλέψει μπορεί να βρεί χίλιες δυο μ@λ@κιες να πεί...

αρχικά ενημερώνω πως τις τελευταίες μέρες λείπει η κοπέλα που δουλεύουμε μαζί (περαστικά Δημητρουλίτσα μου :)
υπάρχει λοιπόν στο γραφείο άλλη μία της οποίας την ιδιότητα θα την αποκαλύψω στο τέλος, που πρέπει να με βοηθήσει....

σκηνικό 1ο:
εγώ μιλάω στο τηλέφωνο, και χτυπάνε οι γραμμές...
η άλλη κοιτάει το ταβάνι και στο τέλος ατάκα "Α! το τηλέφωνο ήταν???" (οχι αγάπη μου, το κεφάλι σου που κουδούνιζε)

σκηνικό 2ο:
εγώ έπρεπε να πάω στο πίσω μαγαζί για 10 λεπτά! γυρίζω λοιπόν και τη ρωτάω...
"πήρε κανείς?"
απάντηση: "ναι χτυπούσε αλλά δεν το πρόλαβα"
(σημείωση: καθόταν στο γραφείο σε απόσταση 20 εκατοστών απο το τηλέφωνο. ε φυσικά που να το προλάβεις... δεν είσαι και ο τιραμόλα.. καταλαβαίνω...)

σκηνικό 3ο:
εγώ φεύγω να πάω κάτι χαρτιά για επίσης 10 λεπτά σε ένα γραφείο δίπλα!
της λέω φεύγοντας... "σηκώνεις τηλέφωνα και κρατάς σημειώσεις"
γυρίζω... η ίδια ερώτηση: "πήρε κανείς?"
απάντηση???? "αχ ναι αλλά δεν ήξερα πως το πέρνετε"
(τώρα να απαντήσω ειρωνικά, σοβαρά, πρόστυχα??? ΠΩΣ???)

και κάπου εκεί αποφάσισα πως το οτι ξέρω να σηκώνω το τηλέφωνο πρέπει να γραφτεί στο βιογραφικό μου....
μαζί με πολλά πολλά άλλα πράγματα που οι κοινοί θνητοί θεωρούμε απλά και τελικά κάνουμε λάθος...

σημείωση: όπου άλλη στα σκηνικά βάλτε τη φράση ανηψιά του αφεντικού :Ρ

τυχαίο??? ;)

Περί Δικαιοσύνης...

αναρωτιέμαι λοιπόν...
η περίφημη και ακριβοδίκαιη φράση "ΟΛΑ ΕΔΩ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ" όντως ισχύει ή μήπως είναι παραμύθιασμα του θυμού μας?

... δηλαδή βρε παιδί μου όντως ότι κακό κάνεις το βρίσκεις μπροστά σου κάποια στιγμή ή έχουν οριστεί κάποιοι άνθρωποι να πληρώνουν πάντα τις μαλακίες τους ενώ κάποιοι άλλοι την βγάζουν καθαρή ???
γιατί αν συμβαίνει το δεύτερο θέλω να αλλάξω κατηγορία... να γίνω κάτι άλλο... ζώο, φυτό, πράγμα... ώπα.. αυτό είναι παιχνίδι... :)

δεν μπορεί... κάτι θα υπάρχει εκεί έξω να κρατά τις ισσοροπίες...
η τουλάχιστον... έτσι ελπίζω....

Slumdog Millionaire

μια πολύ πολύ πολύ πολύ ωραία ταινία

με ένα εξίσου πολύ καλό soundrack....

Η Αγορά Του Αιώνα...

...μου ανέθεσαν λοιπόν προχθές απο το σπίτι να αγοράσω ένα ηλεκτρικό σκουπάκι!!!
τι πιο απλό...

...πηγαίνω λοιπόν κι εγώ η καλή σου στον Σαραφίδη και ζητάω αυτό ακριβώς...
ε οκ λέω πόσα θα υπάρχουν.. σε 5 λεπτά θα έχω ξεμπερδέψει..
δεν είχε όμως την ίδια γνώμη και ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος πωλητής...


για να μην τα πολυλογώ λοιπόν... αφού μου ανέλυσε την ιστορία κάθε σκουπακίου, με έπεισε να πάρω ότι πιο κιτς υπήρχε... :)))
το πώς, ακόμα το ψάχνω...

...και σας παρουσιάζω λοιπόν το καταπληκτικό σκουπάκι μας το οποίο λειτουργεί και σαν ντισκομπάλα... δυστυχώς στη φωτογραφία δεν φαίνεται όλο του το μεγαλείο, ούτε στο βιντεάκι που προσπάθησα να τραβήξω...
το βάζεις λοιπόν να φορτίσει και ανάβει στη βάση του ενα δυνατό λευκό φως, ανάβει το γύρω γύρω στο σημείο που ενώνεις το σκουπάκι με τη βάση και... το καλύτερο... ανάβει το χερούλι του και όχι μόνο... αλλάζει χρώματα...
ωωω ναι... γίνεται πράσινο, κόκκινο, μπλέ... μιλάμε για υπερθέαμα.. πως ήταν πριν χρόνια κάτι μαλακίες διακοσμητικά με οπτικές ίνες που άλλαζαν χρώματα... back to 8Οs...

το τι γέλιο ρίξαμε με αυτό το σκουπάκι δεν λέγεται.. φυσικά και δεν άρεσε σε κανέναν διότι σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα, πήρα το μπορντωροδοκόκκινο...

και τώρα που το βλέπω σε αυτή τη φώτο... μου θυμίζει και κάτι άλλο... το βλέπετε κι εσείς????
σας ορκίζομαι.. είναι μόνο σκουπάκι και φωτιστικό... τίποτε άλλο... :))))))))))))

Παρασκευή και... ΧΙΙΙ

"... Ιστορία της Παρασκευής και 13
Πριν τον 19ο αιώνα, ο αριθμός 13 θεωρούταν γενικά ως φέρων κακή τύχη. Την ίδια εικόνα είχε και η Παρασκευή, αν και δεν υπήρχε κάποια σχέση μεταξύ των δύο. Η πρώτη αναφοορά σε μία "Παρασκευή και 13" έγινε μάλλον στις αρχές του 19ου αιώνα..[1][2]
Πέρα από τις γραπτές αναφορές, πάντως, πολλές δημοφιλείς ιστορίες υπάρχουν σχετικά με την προέλευση της δεισιδαιμονίας:
Ο Μυστικός Δείπνος, με ιστορίες ότι ο Ιούδας Ισκαριώτης ήταν ο 13ος καλεσμένος, ενώ η Σταύρωση του Ιησού συνέβη κατά ημέρα Παρασκευή.
Ότι η Εύα προσέφερε το μήλο στον Αδάμ κατά ημέρα Παρασκευή. ..."

wikipedia

εμένα πάντως μια χαρά μου πάνε όλα αυτά τα ανάποδα για τους υπόλοιπους...
Παρασκευή και 13, Τρίτη και 13, μαύρες γάτες, σκάλες κτλ.

ύποπτο..... :)))

Μη Χαθούμε....

... να πιούμε κανένα καφέ !!!

τελικά αυτή η ατάκα είναι πιο συχνή κι απ'το καλημέρα :Ρ

Πόσο όμως το εννοούμε όταν το λέμε?

Πολύ δήθεν μου ακούγεται τελικά...

γιατρέ μου έχω πρόβλημα????

Εγώ σταμάτησα να το λέω απο δω κι απο κεί...

και όσοι το ακούτε απο εμένα, περιμένετε και τηλέφωνο..

οι υπόλοιποι...

...ε καλά δεν θα χαθούμε κι όλας...

θα πιούμε και κανένα καφέ... :))))))

Άμα το 'χεις... :)

ασχολίαστο...

Brunno Bozzetto...

εχω δηλώσει οτι μου αρέσουν πολύ τα animation και τα flashakia γενικά...

ένας απο τους αγαπημένους μου εδώ και χρόνια είναι ο Brunno Bozzetto

Θάρρος ή Θράσσος ???

Μερικές φορές λοιπόν αναρωτιέμαι...
τι εντύπωση δίνω στους ανθρώπους???

έχω κάποιους φίλους...
γι'αυτούς τα δίνω όλα!!!

έχω κάποιους γνωστούς...
γι'αυτούς δίνω ότι περνάει απο το χέρι μου και δεν χαλάει τη ζωή μου!!!

έχω κάποιους ανθρώπους που αναγκαστικά συναλλάσσομαι καθημερινά μαζί τους...
μ'αυτούς απλά προσπαθώ να κρατάω τις ισσοροπίες για να είμαστε όλοι καλά!!!

και έχω λοιπόν και κάποιους ανθρώπους,
που δεν ξέρω καν που υπάρχουν...
σαν φαντάσματα εμφανίζονται όποτε θελήσουν κάτι απο μένα και έτσι απλά μετά εξαφανίζονται μέχρι το επόμενο θέλω τους.

αφορμή για να αρχίσω πάλι να ψάχνω πού ακριβώς γράφω τη λέξη ΒΛΑΚΑΣ (για να μην πω κάτι πιο βαρή :Ρ), είναι μια ακόμη εργασία για το ΕΑΠ.
ΟΚ η όλη φιλοσοφία είναι σε τέτοιες περιόδους, παίρνω ότι βρω και μπορώ απο τον καθένα.
και συμφωνώ και όλα καλά μέχρι εκεί... το κάνω κι εγώ.. διαφωνώ απλά με τον τρόπο...

δεν μπορείς να βασίζεσαι σε κανέναν πέρα απο τον εαυτό σου..
δεν μπορείς να απαιτείς απο τον άλλο να σε σώσει..
δεν μπορείς να βιάζεσαι όταν εσύ δεν θα κάνεις σχεδόν τίποτα..
δεν μπορείς να το παίζεις κολλητός 5 φορές το χρόνο..
δεν μπορείς να μου φορτώνεις το άγχος σου...
δεν μπορείς να ρωτάς επίμονα αν είναι σωστά αυτά που σου δίνω...

δεν μ'αρέσει ο πρόλογος...
ουτε οι χίλιες δικαιολογίες...

δίνω επειδή γουστάρω να δίνω...
ομως τα παίρνω όταν με περνάνε για χάζή...

φιλάκια σε όλους..
και μην ανησυχείτε...
θα την παρέτε τη γ...η την εργασία..

(σημείωση: για να μην παρεξηγηθώ, δεν μιλάω για παιδιά που λέμε και ένα γειά ή έχουμε πιεί έστω και ένα καφέ. μιλάω για τα άπειρα τυπάκια που εμφανίζονται απο το πουθενά και απαιτούν τα πάντα με... θάρρος ή... θράσσος...)

w3schools...

ένα site που με βοήθησε αρκετές φορές...

Shaun The Sheep...

το βρήκα τυχαία κάποια στιγμή που έψαχνα διάφορα άγνωστα torrents για αλλαγή...
σαν fun γενικά των animation απλά ξετρελάθηκα..
το θεωρώ πολύ έξυπνο και γενικά μ'αρέσει η δουλειά που κάνουν κάποιοι άνθρωποι...
είναι 1ολεπτα επεισόδια..
περισσότερα ΕΔΩ !!!

Πολυτεχνείου Ώρα Μηδέν...

... ξυπνάς λοιπόν το πρωί, (με χίλια ζόρια γιατί το προηγούμενο σε έχουν ξενυχτήσει "κακές παρέες") και ετοιμάζεσαι να πάς στη δουλειά σου για ένα, χαλαρό λόγω Σαββάτου, 4ωρο...
φτάνεις.. ηρεμία στην περιοχή λόγω ημέρας.. ετοιμάζεις το καφεδάκι σου.. το αφεντικό σου έχει κέφια και δυστυχώς δεν σκέφτεσαι ακόμα, οτι είναι πολύ καλό για να κρατήσει...
κοιτάς ξαφνικά έξω και βλέπεις να σταματάνε πατημένα, 2 περιπολικά, 2 ζητάδες και ένα ανακριτικό και αναρωτιέσαι: ποιόν φουκαρά ταράξανε πάλι...
και μέχρι να πιεις μια γουλιά αντιλαμβάνεσαι πως τελικά εσύ είσαι ο φουκαράς...

παρκαρισμένο το αφεντικό μπροστά σχεδόν στο μαγαζί και το κινητό μέσα στο αμάξι...

(πως αλλιώς θα έχουμε ιστορίες πρωί πρωί... )
περνάει ο πιτσιρικάς, του γιαλίζει και δεν υπολογίζει ούτε κίνηση, ούτε άτομα που περνάνε τίποτα.. κάνει θρύψαλα το τζάμι του συνοδηγού και αποκτάει ξαφνικά μουράτο κινητο..(σημείωση: το αμάξι του κουτιού και πανάκριβο)
......
απο εκεί και πέρα δεύτερη γουλιά δεν πίνεις...
τρέχεις να ακυρώσεις συνδέσεις, να βρείς νέο κινητό, να πάρεις στην αντιπροσωπεία του αυτοκινήτου και ότι άλλο απαιτεί η περίπτωση, διότι ο χριστιανός τα έχει χάσει και κοντεύει να πάθει εγκεφαλικό...

και στο όλο σκηνικό μου κάνουν εντύπωση δύο πράγματα...

1ον) απο που ξεφύτρωσαν τελικά τόσα άτομα για να τον συμπονέσουν και να πεί και ο καθένας μια δική του παρόμοια ιστορία

και

2ον) οι δύο παππούδες τύπου Muppet Show οι οποίοι κάνανε την πρωινή τους βόλτα και ο θεούλης τους έστειλε να δούνε το σκηνικό και να νοιώσουν έστω και για 5 λεπτά superman... αυτοί κυνήγησαν τον πιτσιρικά (προσπάθησαν τουλάχιστον), καλέσαν την αστυνομία κτλ κτλ.. τους δώσαμε θεματάκι για το υπόλοιπο της εβδομάδας ίσως και του μήνα.. :)

τώρα που όλα ηρέμησαν και επιτέλους πίνω τη δεύτερη γουλιά ένα έχω να πω...

άλλο κακό να μή μας βρεί...

Neffa - Cambiera

κάποτε μου τράβηξε την προσοχή σε ένα μαγαζί που τρώγαμε...
το βρήκα σήμερα ψαχουλεύοντας τα back up μου και είπα να το μοιραστώ μαζί σας...

Κάποια Πράγματα Μένουν Πάντα Ίδια....

πως το έλεγε η ταινία? τι 30, τι 40, τι 50???

θα το αλλάξω λίγο για την περίπτωση μου και θα πώ

τι 10, τι 15, τι 30...

θυμάμαι στα χρόνια του σχολείου, πως όποτε είχα πολύ διάβασμα

ξαφνικά γινόμουν υπεύθυνο άτομο και έκανα ότι "δουλειά"

έπρεπε και όχι να κάνω...

εθελόντρια σε όλα αρκεί να μην μπώ στο δωμάτιο με τα βιβλία.

λές και θα ζωντάνευαν να με φάνε...

το οτι στο τέλος πάντα τα κατάφερνα πολυ καλά και γούσταρα κι όλας

είναι άλλο θέμα..

για τη νοοτροπία μιλάω...

μπορώ να το καθυστερήσω λίγο ακόμα??? λιγο ακόμα ίσως???

..................

άντε και λιιιιιιιιγο ακόμα... :)

αυτό λοιπόν δεν άλλαξε ποτέ τελικά..

ίσως παλιά γινόταν πιο συνειδητοποιημένα ενω τώρα ως μεγαλύτερη

έχω σοβαρότερες δικαιολογίες που καλύπτουν τις τύψεις..

καταλήγοντας λοιπόν έχω να δηλώσω οτι:

σέρνω μια εργασία που έχω μεεεερες τώρα

και το ίδιο κάνω και τώρα που γράφω εδω :P

ομολογώ...

δεν μεγάλωσα ποτέ...

Γιατρέ μου....

"...Όπως περιγράφεται οι ψυχασθένειες είναι
αρρώστιες της συνείδησης, επίκτητες,

ενώ οι ψυχοπάθειες είναι αρρώστιες της
υποσυνείδησης, κληρονομικές..."

Νικόλαος Μαργιωρής

και όταν κάποιος τα έχει και τα δύο....

τότε εσύ τι κάνεις...????

Περί Φιλίας...

"Φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δύο σώματα"

καλά τα έλεγε ο Σωκράτης...

Όμως καμιά φορά, εάν είσαι τυχερός κατοικεί σε περισσότερα.

Και αυτό ονομάζεται ευτυχία...

Και δεν χρειάζεται πολλά όπως λένε...

Μια δόση κατανόησης, δυο δόσεις ειλικρίνειας, τρέλα όσο πάρει

και πολυυυ πολύ αγάπη...

και όταν τ'ανακατέψεις στο κατάλληλο άτομο,

τότε κερδίζεις τον κόσμο όλο και η δύναμή σου διπλασιάζεται.

Και λένε πως ένας καλός φίλος είναι εκεί και στα εύκολα και στα δύσκολα.

Εγω θα πώ πως ένας καλός φίλος, είναι εκεί ακόμα και όταν δεν "είναι".

Το ορατό δεν είναι πάντα αληθινό.

ένα μεγάλο ευχαριστώ...

ξέρετε εσείς....

Απλά Καλωσήρθατε...

... δεν ξέρω ποιοί, γιατί και πόσες φορές θα δούνε αυτό το blog.

Ούτε καν γιατί το έκανα δεν ξέρω...

Ελπίζω να βρεθεί ο λόγος στην πορεία... :)