Μόλις Απολύθηκα....

... έτσι απλά με ένα τηλεφώνημα στις 9 το πρωί!

... με πλακίτσα μόλις σήκωσα το τηλέφωνο!

... με μπερδεμένα λόγια του στύλ
"θέλω απο σένα πίστωση χρόνου μέχρι το Σεπτέμβριο"!

... μια μέρα πριν δώσω το τελευταίο μου μάθημα!

... αυτο που εγώ είπα?
"εγω αυτά δεν τα συζητάω απο ένα τηλέφωνο. θα έρθω τη Δευτέρα να μου τα πείτε απο κοντά"

... η απάντηση???
"οχι ρε μαλάκα είμαστε μαλωμένοι και δεν θέλω να σε δω... ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ να έρθεις να τα πούμε"

... 3 χρόνια

... ένα τηλέφωνο

Γιατί Όχι...???

χεχεχε...

όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό.... :)
(όπου Μωάμεθ = me
όπου βουνό = θάλασσα)
σας μπέρδεψα???? :Ρ

(πηγή: email by Beatris)

X-ams. no2

Και μπαίνω στην τάξη όπως πάντα με την ψυχή στο στόμα απο θέμα ώρας...
και θέσεις δεν έχει...
και βρίσκω κάπου σε μια γωνιά καλά κρυμμένη, ένα τραπεζάκι τύπου ροτόντα...
ξύλινο με τα ποδαράκια του...
ρετρό φάση τελείως αλλα δεν γμ...?
οκ...
βάζω και καρεκλίτσα και λέω τέλεια..
εδώ δεν με βλέπει κανείς θα κάνω ότι γουστάρω...
και μπαίνει ο επιτηρητής...
και τον ξέρω...
ήταν συνιδιοκτήτης σ'ενα καφέ που δούλευα στα 18 μου...
(φοβερή καριέρα... θα σας πώ άλλη φορά :Ρ)
βρε τον Νικολάκη... τι εξέλιξη κι αυτή...
και απ'εξω δέντρα, πρασινάδες και κάτι τύποι...ψήνουν!!!
βρήκαν μέρα κι αυτοί να το γλεντήσουν... έλεος!
κι άλλοι πιο εκεί.. μα τι στο καλό πρωτομαγιά είναι???

και μοιράζονται οι κόλες...
και το'χω... το'χω λέμε... περνάω....!!!

και ξεκινάω να γράφω...
και έχω και σημειώσεις γιατι κάτι ψιλά επιτρέπονται..
και κοιτώντας τις σημειώσεις, χάνω την κόλα!!!!
δεν είναι δυνατόν...
φτου γαμώτο ξανά απο την αρχή???
δεν θα προλάβω...
ψάχνω τον Νικολάκη να πάρω άλλη...
έχει πάει έξω στα ψητά....
και τρέχω στο δάσος και ψάχνω την κόλα...
και φυσάει και μου παίρνει και τις σημειώσεις...
τα έχω γράψει όλα...
δεν προλαβαίνω να ξαναγράψω τίποτα αν δεν τα βρώ...
και μπλέκομαι σε κλαδιά και ψητά και πλανόδιους και... και...
.......
και δίνω μια και ρίχνω το κινητό μου που το είχα αφήσει δίπλα στο κρεβάτι...
.......

ΟΥΦ...
ωραίο όνειρο είδα μέρα που είναι......
σε 3 ώρες γράφω...
ελπίζω να είναι κλειστά τα παράθυρα... :)

Τόσο Απλό...

είναι να σου χαλάσει κανείς κόπους ημερών....
αλλά και τόσο απλό,
να επιμένεις και να τα καταφέρεις..;)

(να έχετε ανοιχτό ήχο )

Χ-ams...

κάτι τέτοιες εξυπνάδες έγραφα κι εγώ όταν έπρεπε και να τώρα στα 25 + 7 μου χρόνια κάθομαι και τυρανιέμαι... :)

ακούτε εσείς οι των 18?????

λοιπόν πάντα μισούσα τις εξετάσεις...

γιατρού, σχολείου, αίματος, όλες...

αλλα επειδή τις υπόλοιπες δεν τις κάνω..

θα πιάσω τις εξετάσεις μαθημάτων..

αρνούμαι να με κρίνουν απο 3 ώρες γραπτό...!!!

είναι άδικο ρε παιδί μου πως το λένε... :)

κάπως έτσι ξεκίνησα φέτος την εξεταστική μου...

μοιράστηκαν οι κόλες...

μοιράστηκαν τα θέματα...

χλώμιασε η διπλανή μου...

χαμογέλασα εγώ...

"σταμάτα" της λέω "περάσαμε" :)

και ξεκινάμε...

και τρώω τέτοιο κόλημα με το πρώτο ερώτημα,

που δεύτερο δεν ήρθε..

δώστου να με σκουντάει η διπλανή..

"ξεκόλα ρε, έχει περάσει μια ώρα και έχεις κολλήσει στο κολοερώτημα..."

"δεν γίνεται σου λέω θα το βγάλω"

όμως αυτό είχε διαφορετική γνώμη...

όσο το έλυνα εγώ απο τη μια

τόσο κόμπος γινόταν απο την άλλη...

ούτε ο ξανθός μάγος τέτοια κόλπα...

και εν μέρη το έλυσα το γμμενο...

όμως είχε περάσει η ώρα...

και πέφτει παρατήρηση απο ένα παλικάρι...

στο ένα θέμα ζητούσαν κάτι χωρίς να δίνουν δεδομένα...

"ψάξε" του λέει ο επιτηρητής "κάπου θα το γράφει"

(νατα νατα ... έχουμε και κρυμμένο θησαυρό!)

ΜΑ ΠΟΥΘΕΝΑ!!!

πέρνει.. το βλέπει απο 'δω, το βλέπει απο εκεί...

δεν το πίστευε...

και το γυρίζει..

"εεε... επειδή πρέπει να την λύσετε την άσκηση, και επειδή λείπει ο αριθμός, στην αρχή της απάντησης σας κάντε μια παραδοχή... έστω ο αριθμός Χ"

χαχαχα..

εδώ γελάνε...

κι εσύ μαλάκα όταν θα διορθώνεις το γραπτό μου,

κάνε μια παραδοχή...

"Έστω οτι πέρασα..." !!!!

και πήραμε και παράταση και πάλι δεν προλάβαιναμε..

όχι μόνο εγώ που έφαγα το κόλλημα... όλοι!

και τώρα είμαστε στο οριακό!!!

και περιμένουμε....

και απορώ...

τελικά τι έχει σημασία στις εξετάσεις ?

αν ξέρουμε?

αν έχουμε τις γνώσεις?

αν μας κόβει να βρούμε τα δύσκολα?

ή πόσο γρήγορα μπορούμε να γράψουμε θέματα για 6 ώρες σε 3,5 ????

ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό.....

συνεχίζεται.....

...

σήμερα θέλω ένα χάπι χαράς...

αύριο όλα καλά...

Coraline...

το είδα πριν λίγες μέρες και όλο λέω να σας το πω... :)




μου άρεσε πάρα πολύ... όπως και σχεδόν όλα τα anime τέτοιου είδους... :)

για τον σκηνοθέτη/σεναριογράφο θα πώ ένα:
Nightmare Before Christmas (Henry Selick)

για την υπόθεση απλά :
Ένα μικρό κορίτσι περνάει μέσα από μια μυστική πόρτα του καινούργιου τους σπιτιού και ανακαλύπτει έναν εναλλακτικό κόσμο.

Αγαπημένη μου φιγούρα:
Η γάτα... :)

Ατάκα που μου άρεσε:
Coraline: How can you walk away from something and then come towards it?
Cat: Walk around the world.
Coraline: Small world.

"Δίδαγμα":
προσοχή στο τι εύχεσαι να γίνει.... ;)

σε όλες αυτές τις.. "ταινίες" δεν είναι τόσο η υπόθεση, η πλοκή κτλ που με τραβάει..
θαυμάζω τη δουλειά.. και τη ζηλεύω κι όλας..
γι'αυτο και πάντα ψάχνω τα making of :)

και πολλά άλλα....

ENJOY.... :o)

Του Αγίου.....

.... Πνεύματος Ανήμερα :Ρ

Γιατί να μην υπάρχει όντως κάτι τέτοιο φτερωτό σαν τα καρτούν που να σε προστατεύει απο μαλακίες???

να σου κλείνει το στόμα όταν πας να πείς βλακεία

να σε κρατάει όταν πας να εμφανιστείς σε λάθος μέρος

να σε προστατεύει απο το κακό

να είναι πάντα εκεί βρε παιδί μου...

να σε "φωτίζει" που λένε...

αυτή δεν είναι η δουλειά του???

Τι στο καλό σύνταξη πήρε????

Μαμααα... Μπαμπααα...

..... βραβεύτηκα :)

και τσουπ απο το πουθενά πήρα ένα βραβείο φαντασίας λέει..
αααααα μ'αρέσει το θέμα.. :)
το Ravenaki λοιπόν μου χάρισε αυτό το βραβείο μαζί με τόοοοσα καλά λόγια για μένα που δεν το περίμενα :)
και την ευχαριστώ πολύ πολύ...
δεν θα πω τίποτα γι'αυτή.. μια βόλτα στο blog της θα σας δείξει πως είμαστε απο γειτονικούς πλανήτες...
γιατί απο αυτόν δεν είναι σίγουρα καμιά μας ;)
και επικοινωνούμε αλλιώς εμείς ;)

και τώρα πρέπει να βρώ ράφι και επίσης να το δώσω κι εγώ με τη σειρά μου εκεί που θέλω...
νομίζω παίζει περιορισμένο νούμερο ατόμων αλλά θα δείξει.. χιχιιχ...
κατευθείαν είχα άτομα στο μυαλό μου αλλα στους περισσότερους πρόλαβαν ήδη και το έδωσαν άλλοι (βλ. Korinogoyfitsa , kalo lykaki, Νικολής, Ψιψίνα, palirroia, ostrakaκι κτλ. κτλ.)
έξαιρώντας λοιπόν τους παραπάνω που το βραβείο το έχουν έτσι κι αλλιώς ΚΑΙ απο μένα,

Θα ξεκινήσω με τον γλυκό μου (θα τσιρίξει τώρα οπότε αλλάζω... )
με τον πανκάκιστο μου Καφενετζή. Ως συμμορίτης και αφεντικό αξίζει το βραβειάκι αυτό διότι είναι και μεγάλος άνθρωπος οπότε.. λίγες χαρές του απομένουν...

Συνεχίζω με την Vaggie ένα κορίτσι που πολύ γουστάρω.. την διαβάζω περίπου δύο χρόνια.. έχει την καλή τρέλα που μ'αρέσει και ξέρει να περνάει καλά όταν και όπου θελήσει αυτή ;)

Eπόμενoς ο Suncitizen . Ξέρει πως μ'αρέσει ο τρόπος που γράφει και εκφράζεται.. είναι πολύ διακριτικός, σωστός "οικοδεσπότης" και ... δεν μ'αφήνει να τρώω γλυκά... :Ρ (χμμ.. μήπως να μη το δώσω τελικά... όχι όχι .. θα φανώ ανώτερη :Ρ)

Συνέχεια στη λίστα έχει ο γνωστός άγνωστος !!! ε οκ.. όργιο απο τα λίγα... και μόνο για τα κουφά που του συμβαίνουν αξίζει να έχει ένα βραβείο απο μένα... τα λέει όπως πρέπει, και τα παθαίνει ακόμα καλύτερα.. χιχιχιιχι...

Ε οκ... στο KaLLinaki με τα χίλια..!!! Τρελή μάνα, τρελή σύζηγος, πρότυπο για μένα.. χαχαχα.. Θεά!!! Γελάω απίστευτα... :)

Στο Asetonaki που μια χαρά τα λέει όταν και εκεί που πρέπει... και τα θέματα της μας έχουν ταξιδέψει στα παιδικά μας χρόνια και όχι μόνο ;)

Στον Άνεμο μπάς και με το βραβείο γελάσει λίγο το χειλάκι του και σταματήσει να γράφει ψυχοπλακωτικά πράγματα :Ρ χεχε.. μη φωνάζεις.. αααααααααα... αντε γιατί Α... μικρό παιδί...!!! :Ρ

Στην din δεν δίνω γιατί νομίζω πως θα μου το κοπανήσει στο κεφάλι.. :Ρ
δεν την έχω για τέτοια πράγματα .. χιχι.. είναι ειδική κατηγορία :)

Στο Zinaki που διάβασα πως θέλει να χαρίσει μερικά με τη σειρά της αλλού ;)
κανόνισε κακομοίρα μου.. τα βραβεία τα μοιράζουμε με τρελά χαμόγελα ναι???
γιατί εσένα και του άνεμου είμαι στο τσακ να σας τα πάρω πίσω που μου είστε στη μαύρη μαυρίλα.. χιχιιχιχ..

Στους Ραπανάκι και Θανάση επειδή τους κάναμε το μαγαζί καλοκαιρινό τις τελευταίες μέρες και επειδή έχω κλείσει πρώτο τραπέζι πίστα στον παράδεισο και δεν θα το χάσω για τα μούτρα τους.. :Ρ
προς άφεσην αμαρτιών λοιπόν... χε χε

Στον sugarvampire γιατί θέλω με το ζόρι να ξαναρχίσει να γράφει.. :)
ΤΙ???? δεν είμαι δημοκρατικός τύπος????? τστστσ...

και τελος...

θα δώσω και ένα που σίγουρα θα μου το κοπανήσει στο κεφάλι στον Αντώνη !!! τα απεχθάνεται τρελά αλλά ήταν ο πρώτος που μου μίλησε εδω μέσα.
Ηταν ότι πιο άσχετο μ'εμένα μπορούσε να με βρεί, δεν συμφωνούμε σχεδόν σε τίποτα αλλά σέβομαι πολύ τον τρόπο που φέρεται και γράφει.
και βραβείο και απο γουρουνάκι??? Αντωνάκη μου το ξέρω θα σου πέσει βαρύ αλλά... :)

Νομίζω αυτά..
και αν ξέχασα κανέναν είναι 2 παρά κι εγώ στο πόδι απο τις 6:30 :)
συγχωρέστε με.. ;)

(ξέφυγα πάλι έ????? 5 έπρεπε?? ε.. δέσ'τε το σαν πολλές πεντάδες .. χιχι.. )

Πιξελάκι Πιξελάκι....

άλλη μια διαφήμιση....
η επιλογή της μηχανής, δική σας... :Ρ

Κυριακή Γιορτή Και Σχόλη....

... και αφού αποφάσισα να την κάνω την κοπάνα την Κυριακή, να αφήσω τις τύψεις και τα διαβάσματα και τα βιβλία στο σπίτι, ν' αδειάσω το κεφάλι μου απ'ότι έχει κατασκηνώσει τον τελευταίο καιρό μέσα, να βάλω μαγιό, να πάρω παρεό, να βάλω σαγιονάρες, κουβαδάκια δεν έχω, να πιάσω το μαλλί, να βάλω το γυαλί και να μη με σηκώνει απο την ξαπλώστρα ούτε γερανός.....
.....
......
έβρεξε!!!
......
....


και σαν να άκουσα εκείνο τον ήχο που κάνουν στα τηλεπαιχνίδια όταν δίνεις λάθος απάντηση....
και αλλάζω κανάλι...

και λέω ΟΧΙ... jamais...
την κοπάνα θα την κάνω...

.....
και κανονίζω εξωτικό βραδινό ποτάκι σε χαλαρό παραθαλάσσιο μπαράκιιιι...
.....
και ξεκινάμε...
και ξαφνικά "μπιπ μπιιιπ.."
καλέ μας κάνουνε καμάκι λέει η Λιάνα...
ασχολίαστο...
και ξανά "μπιπ μπιιιιιπππ.."
εκεί εμείς κυρίες...!!!
μα και ο τυπάς που κόρναρε δεν λέει κάτι... μπιπ και μας κοιτάει....
ξαφνικά μπιπ απο δίπλα, μπιπ απο πίσω...
κάτι σαν να μην πάει καλά, δεν μπορεί τόση ζήτηση ξαφνικά???
και σταματάει ένας χριστιανός (είδα σταυρό στο καθρεφτάκι δεν κατηγορώ άδικα)
και μας εξηγεί οτι πάθαμε λάστιχο!!!
διότι οι καλές σου με τέρμα τη μουσική και χαχαχου που να ακούσουμε το καρφί που πατήσαμε?

και ψάξε κυριακή βράδυ βενζινάδικο να σε βοηθήσει,
και βγάλε ότι σαβούρα έχει το πορτ μπαγκάζ μέχρι να βρείς τη ρεζέρβα
και... και...

όμως τα καταφέραμε...
φτάσαμε τελικά εδώ....

και με θέα τη θάλασσα, απολαύσαμε το ποτάκι μας....
και ότι και να γίνεται....
όταν αποφασίσω να κάνω κοπάνα, θα την κάνω...
ο κόσμος να χαλάσει..... :)
στην υγειά σας....

Φραπεδάκι Κανείς...???

Το iPhone κάνει καφέ.

Ναι σωστά διαβάσατε, με την εφαρμογή iFrappe ο χρήστης επιλέγει τι φραπέ θέλει, σκέτο, μέτριο ή γλυκό, με ή χωρίς γάλα και βλέπει τα υλικά να πέφτουν μέσα στο νερό.

Στην συνέχεια ανακατεύει τα υλικά κουνώντας την συσκευή πάνω-κάτω μέχρι να ετοιμαστεί το iFrappe.

Τέλος πλησιάζει το στόμα του στο μικρόφωνο, κάνει πως ρουφάει και η στάθμη του καφέ θα μειωθεί ανάλογα. Μέχρι την τελευταία γουλιά!



εεεε.. ναι... οκ...

... ατέλειωτη ευχαρίστηση.....

...ΟΥΓΚ...

πηγή: http://techblog.gr/mobile/ifrappe-app-iphone/

και δια του λόγου του αληθές....

Τικ.. Τακ...

...και περνάει η ώρα!

... κι εγώ αρχίζω ολοένα και περισσότερο να μπαίνω στο πετσί του ρόλου!

ωωω... ναι. ..

έχω να τελειώσω εργασία!

οκ λογικό...

έλα που όμως νοιώθω σαν τη σταχτοπούτα...

διότι λέει πρέπει να παραδοθεί μέχρι τις 23:59:59

τέτοια ακρίβεια οι τελειομανείς...

μιας και σε όλα τά άλλα είναι εντάξει τα δευτερόλεπτα μας μάραναν...

όχι κοιτάξτε...

κι εγώ αναρωτιέμαι...

άραγε αν δεν προλάβω, θα μεταμορφωθώ απλά σε κολοκύθα

ή μήπως θα έχουμε εκπλήξεις βραδιάτικα??????????????????

Life Is Life...

είναι "απλά" μια διαφήμιση...

τα σχόλια δικά σας...

Μια Φορά Κι Ένα Καιρό...

...πήγαινα κι εγώ σχολείο!!!
και τώρα το Ελενάκι με καλεί σε άλλο ένα blogopaixnido..

να θυμηθώ λέει τον πρώτο μου έρωτα...

βρέεε τι πάθαμε πρωί πρωί..
εγώ δεν θυμάμαι τον τελευταίο .. (λέμε τώρα :Ρ)

λοιπόν...
αφού φυσήξω τη σκόνη που έχει πιάσει αυτό το κομμάτι του μυαλού μου (και μόνο αυτό... δεν θέλω σχόλια!!!)
θα βρω μέσα τον Βασίλη...

Τρίτη δημοτικού...
εκ των υστέρων κατάλαβα πως αυτό που είχαμε ήταν έρωτας.. χιχι..
ο Βασίλης ήρθε στο σχολείο απο το πουθενά στην Τρίτη Δημοτικού..
δεν ένοιωσα κανένα σκίρτισμα, τρέμουλο και τα λοιπά γνωστά...

ξύλο...!!!
έπεσε πολύ ξύλο.....!!!

μέχρι που μας χωρίσανε απο τα πατώματα που κυλιόμασταν πιασμένοι απο τα μαλλιά..
χαχαχα.. μεγάλος έρωτας σας λέω...
γλυκό χαμόγελο που το έβλεπα μόνο όταν μιλούσε σε τρίτους..
κοιτιώμασταν και όποιος ήταν ανάμεσα καιγόταν απευθείας σαν τα καρτούν... σκόνη!
χωρίς ουσιαστικά να μαλώνουμε..
στα δύσκολα όμως ήταν εκεί... κι εγώ το ίδιο...
απέναντι στους τρίτους είμασταν ένα...
μεταξύ μας????
.... ξύλο!!!

Τετάρτη Δημοτικού και ο Βασίλης και πάλι μετακόμισε...
πολύ λυπήθηκα, πολύ λυπήθηκε..
και κάπου εκεί έπεσε το πρώτο φιλί στο μάγουλο...
για αντίο..

ποτέ δεν τον ξαναείδα..
ούτε και έμαθα τίποτα...
του χρωστάω μερικές ακόμα γιατί ήταν δυνατότερος... τότε...! :)))

Αφιερωμένο...

... μου το είχαν στείλει πέρσυ με email!
απλά πεθάναμε στο γέλιο...
το βάζαμε συνέχεια όποτε θέλαμε να φτιάξουμε διάθεση..
χθες το θυμηθήκαμε με τον Αντώνη...
και επειδή σήμερα απο το πρωί δεν λέει να σταματήσει να το βλέπει και να γελάει...
απλά του το αφιερώνω..... :)))

δικό σου μίστερ....

Με Μια Βαλίτσα...

ε λοιπόν έτσι θα κυκλοφορώ απο αύριο...
Με Μιά Βαλίτσα....

... που θα έχει μέσα:

αδιάβροχο, τιραντάκι, πουλόβερ, κοντομανικο, ζακετάκι, ομπρέλα, γυαλιά ηλίου, πέδιλα, μπότες και ότι άλλο σκεφτώ μέχρι να τα μαζέψω...

Μα συγνώμη....
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΑΥΤΟΣ?????

ξεκινάω η καλή σου στις 7 το πρωί απο το σπίτι και γυρίζω 9-10 το βράδυ...
και τις τελευταίες 2 μέρες νοιώθω σαν τον Φιλέα Φονγκ... (δεν ξερω και πως γράφεται)
μόνο που εγώ έχω κάνει το γύρο του κόσμου σε 15 ώρες!!!

ήλιος-βροχή-αέρας-υγρασία-καταχνιά-κάψα-κρύο-μπουμπουνητά-ήλιος-ζέστη-αστραπές...
και φτού και απο την αρχή!!!

κάθε 10 λεπτά άλλαζε ο καιρός σήμερα στη Σαλόνικα city...
τι να πω....

άσχετο αλλά μου έρχεται το εξής ρεφραινάκι στο μυαλό...

"...γύρισε στη φύση,

γύρισε στη φύση,

ροκάς πηγέ και έγινε

και ρούφαγε χασίσι...."

και τώρα που και η φύση πήγε.. διακοπές.... εμείς κατα πού να γυρίσουμε??????

Δεσποινίς Ετών...

... και δες τώρα τι έγινε!!!

πήγε 12:00...

...άλλαξε η μέρα

κι εγώ φορτώθηκα ξαφνικά άλλον ένα χρόνο...

τι σόι μαθηματικά είναι αυτά????

αλλιώς μου τα 'μάθαν στο σχολείο...!!!

...σχολείο???

χμμ... αν ρωτήσεις πότε τέλειωσα θα σου πώ πέρισυ....

...πέρισυ????

δεν βγαίνει καλή μου...

...όσο και να το τραβάς!

μα πότε πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια???

εγώ που είμουν???

ααα... κάποιος μου κάνει πλάκα...

παρακαλώ να φανερωθεί αμέσως...

αλλιώς του χρόνου θα του την έχω στημένη... :)

Στην Υγεία Μας....

Αψού....

... και μην αρχίσετε να λέτε νούμερα, γιατί αν ήταν έτσι αυτές τις μέρες έπρεπε να με θυμηθούνε όλοι οι γνωστόι και φίλοι και μάλιστα απο 5 φορές ο καθένας...

Τι είναι αυτό που έπαθα στα καλά καθούμενα?

Εγώ που είχα να αρρωστήσω απο το Δημοτικό για δεύτερη φορά φέτος την πάτησα..

και άντε οκ το χειμώνα ήταν χειμώνας.. τώρα?

που έχω σκάσει η χριστιανή με τόση ζέστη και έχει ξεκουνηθεί το μυαλό μου απο τόσο φτέρνισμα...

Μισώ να είμαι άρρωστη.. δεν το παραδέχομαι με τίποτα..

χθές σέρνοντας πήγα στη δουλειά αλλά σήμερα δεν παλευόταν η κατάσταση..

και η απορία του αφεντικού μου όταν έμαθε πως δεν θα πάω επειδή είμαι άρρωστη?

- ΈΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ???

συγνώμη, εσάς σας προειδοποιεί πρώτα... τστσ.. εξελιγμένα πράγματα δεν το ήξερα.. πως?

γράφομαι κάπου???

και έκατσα σπίτι..

και έλιωσα

και ΤΙΒΙ δεν άνοιξα... δεν θα το άντεχα..

και ξεκίνησα την εργασία μου...

και καλύτερα δεν γίνομαι...

και ήπια ότι ζεστό κυκλοφορεί...

και πονάω...

και γκρινιάζω γιατι θέλω να πάω στη θάλασσα...

και νεράιδα δεν ήρθε..

ούτε πριγκηπόπουλο...

μαγική σκόνη δεν έχω..

ούτε άλλα χαρτομάντηλα...

και θέλω παγωτό...

και μπύρα...
.....

γιατρέ μου τι έχω...????

- τίποτα!

το'ξερα η ρουφιάνα... jet lag είναι απο την πτήση...

ά ρε Έλενα εσύ φταίς που με τραβούσες στις Αυστρίες Κυριακάτικα... :)))

Πόσο Δύσκολο....

....είναι να πείς μια καλημέρα??????

τελικά πρέπει να είναι πολύ....

Λοιπόν επειδή σήμερα τα έχω πάρει με τις παράλλογες συμπεριφορές στη δουλειά, έχω να καταγγείλω και κάτι άσχετο που με ενοχλεί...

Θέλω να μου μιλάνε ευγενικά και να μου λένε ΚΑΛΗΜΕΡΑ...

ζητάω πολλά ή είμαι τόσο παράλογη???

Πήγα λοιπόν εχθές στον ΟΤΕ και στη ΔΕΗ...

μα τι τους κάνουν αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορώ να καταλάβω... λοβοτομή???

στάση πρώτη: ΟΤΕ

περιμένοντας στην αξιοσημείωτη ουρά παρατηρώ τον κόσμο... όλοι νευρικοί, όλοι βιαστικοί, κάποιοι να μιλάνε αυστηρά στο κινητό, και οι υπάλληλοι το γνωστό είδος των ουγκανθρώπων που λέω κι εγώ... μου μοιάζει πως αυτοί οι άνθρωποι τελικά έρχοντε σετ μαζί με την καρέκλα.. δεν μπορώ να τους φανταστώ να περπατάνε, να γελάνε, να ζούν βρε αδερφέ...

ανυγουευ...

φτάνει η σείρά μου...

- Καλημέρα σας.. (εγω)

- .....

το αν αυτός που με εξυπηρετούσε είχε 3 μάτια, καθόλου δεξί αυτί και μισή μύτη δεν μπορώ να το πω με σιγουριά διότι έτσι όπως ήταν γυρισμενος στο pc έβλεπα μόνο την αριστερή του πλευρά.. ούτε καν γύρισε.. άπλωσε το χέρι πήρε τα χαρτιά, τα λέφτά, έδωσε την απόδειξη... και ουγκ..

-Ευχαριστώ πολύ... και.. χάρηκα που τα είπαμε... (εγω)

νομίζω οτι ούτε εκεί γύρισε.... αντε μωρέ τελικά... τι κακή που είμαι...

έπεσα σε κουφό υπάλληλο με ψύξη... τστστσ.. είμαι κι εγώ ώρες ώρες...

για μενα είναι το μόνο που τον δικαιολογεί...

και συνεχίζω το τουρ...

στάση δεύτερη: ΔΕΗ

εκεί ευτυχώς δεν είχε ουρά... εε.. οκ λεώ εδώ που είναι πιο χαλαροί θα είναι αλλιώς τα πράγματα...

-Καλημέρα... ( ε μα κι εγώ μυαλό δεν βάζω..)

...

ούτε ματιά.. όμως αυτόν τον έβλεπα φάτσα κάρτα...

-Καλημέρα... (πιο δυνατά σε περίπτωση που είναι συγγενής του προηγούμενου)

σηκώνει λοιπον αργααα αργαα το κεφάλι... και μου ρίχνει μια ματιά.. σχεδόν άκουσα το κράου του κεραυνού, λες και του είπα αη γαμήσου... (μήπως τελικά θα ήταν καλύτερα??)

και η συναλλαγή συνεχίστηκε στον ίδιο ρυθμό με τον ΟΤΕ...

και έφυγα χωρίς να πω κουβέντα και με την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο μου...

μα γιατί δεν μου λέει κανείς καλημέρα.....?????

Πλιτς... Πλατς...

... μιας και μισώ τα γυμναστήρια, και προκειμένου να φάω κανένα παγωτάκι παραπάνω το καλοκαιράκι, ξεκίνησα χθες όπως κάθε Μάιο να πηγαίνω κολυμβητήριο...

το πόσο πολύ με ηρεμεί το νερό δεν λέγεται...

αλλά αυτό είναι το απλό κομμάτι και ο λόγος που πραγματικά πηγαίνω...

εκεί λοιπόν βρίσκεις τυπάκια κάθε είδους...

Σφίχτερμαν: το είδος του άντρα που κάνει πρώτα καμιά 20αριά διατάσεις έξω απο την πισίνα, σε εμφανές σημείο φυσικά, τύπου Κωνσταντάρας, βουτάει με τρελό μακροβούτι, αν και απαγορεύεται, αγνοώντας τα υπόλοιπα άτομα, και στην λωρίδα του συνήθως δεν πατάει ψυχή διοτί προφανώς όλοι αυτοί απο τις πολλές διατάσεις αποκτούν πρόβλημα στην όραση και δεν βλέπουν κανέναν στο πέρασμά τους.

Λολίτα: το κοριτσάκι που σκάει μύτη με το ιτσι μπιτσι τινι γουινι μαγιουδάκι, τρέμει απο το κρύο και το δείχνει κανένα πεντάλεπτο πριν μπεί στο νερό, έχει τα χίλια μίρια αξεσουάρ και μόνο τα μπρατσάκια λείπουν απο τη συλλογή, ακίνδυνο γενικά να υπάρχει δίπλα σου γιατί την περισσότερη ώρα την τρώει στην "παραλία".

Αξιοθαύμαστη: τύπισα που δεν χορταίνεις να την κοιτάς, η μύτη στη θέση της, κανένα ίχνος υπεροψίας, με το που θα βουτήξει την έχασες, κάνει την προπόνηση της και φεύγει κυρία.

Περασμένης Ηλικίας: κυρία ετών περασμένα 45-50 που εμφανίζεται με σκουφάκι υπερπαραγωγή, μαζεύει δίπλα της ότι αξεσουάρ επιπλέει στην πισίνα, και πιάνει κουβέντα με κυρίες του ίδιου είδους στις γωνίες. Τελείως ακίνδυνο είδος και επιβιώνει κυρίως στην πρώτη και στην τελευταία λωρίδα.

ΜάρκαΜαn / MάρκαWoman: αντίστοιχα... τυπάκια που ετικέτες ξεπετάγονται απο παντού διότι όταν χρυσοπληρώνεις κάτι πρέπει να το δείχνεις... μέχρι και το σφουγγάρι τους είναι armani... :)

Αξιοθαύμαστος: τύπος που δεν χορταίνεις να τον κοιτάς, η μύτη στη θέση της, κανένα ίχνος υπεροψίας, με το που θα βουτήξει τον έχασες, κάνει την προπόνηση του και φεύγει κύριος.

Καβούρια: εδώ μπαίνει πληθυντικός γιατί πάνε πάντα δυό δυό... τύποι που σε μία ώρα κάνουν 200μέτρα γιατί την υπόλοιποι καταγράφουν πρόσωπα, αναλογίες, πιθανά θύματα, κτλ κτλ. Δεν τους λές ακίνδυνους γιατί μολύνουν την πισίνα με την παρουσία τους.. :Ρ

Αδιάφοροι: μεγάλη κατηγορία όπου υπάρχουν διάφορα τυπάκια που ο καθένας κοιτάει τον εαυτούλη του, κάνει ότι μπορεί, όπως μπορεί και για όσο μπορεί, και μετά χτυπάει και ένα goody's για στανιάρισμα.. χαλαρά... :)

Όλα τελικά είναι μικρές κοινωνίες και όπως στην καθημερινότητα μας βλέπουμε διαφορετικούς ανθρώπους έτσι και σε έναν τέτοιο κλειστό κύκλο βλέπεις κάθε καρυδιάς καρύδι. Υπάρχουν τα γνωστά κουτσομπολιά και ας μην ξέρεις και πολλούς πολλούς.

όταν πρωτοπήγα πριν 3 χρόνια ενημερώθηκα αμέσως για έναν τύπο που την πέφτει πάντα σε όλες τις καινούριες και για μία κυρία ετών 60 που έχει πάρει τα μισά τεκνά απο εκεί...

χρήσιμες πληροφορίες δεν μπορώ να πω.... :)

ας φάω τώρα λίγη σοκολατίτσα γιατί νοιώθω μια ζάλη... :ΡΡΡΡΡΡ

ΥΓ. κάθε ομοιότητα της "συγγραφέα" με την εικόνα είναι παντελώς τυχαία... :)

Μουσικό Αυτί.....

ΔΕΝ έχω.... ;)

και δες τι έπαθα τώρα βραδιάτικα.. Με κάλεσε λοιπόν η αγαπητή (κατά τα άλλα) kakos lykos σε ένα blogοπαίχνιδο λέει όπου γράφεις αγαπημένα τραγούδια...

χμμ.. εγώ και σε αυτό τολμώ να πώ είμαι ανισσόροπη... δεν έχω αγαπημένα τραγούδια.. είναι της στιγμής.. ανάλογα τα κέφια που λένε... ξέρω πότε ακούω κάτι καλό, κάτι σαχλό, κάτι ανεβαστικό, κάτι παίρνω το μαχαίρι και τρέχω...

αποφάσισα λοιπόν να βάλω κάποια απο τα "τραγούδια" που γουστάρω με μια αιτιολογία για το καθένα έτσι για να μην απορείτε :Ρ

γιατί απλά... με εκφράζει... :ΡΡΡ (με την καλή την έννοια πάντα!!!)

γιατί πρέπει να τιμάμε τις ρίζες μας... :Ρ

γιατί απλά πεθαίνω για ρούχλα.... :)

γιατί γενικώς έρχομαι να συμφωνήσω... :Ρ

γιατί η samantha fox είναι ότι να'ναι... ;)

γιατί απλά η σειρά ήταν ΤΕ-ΛΕΙ-Α!!!

γιατί αν και είναι όπως λέει και ο Κώστας,
ο μεγαλύτερος ρατσιστής, έχει γαμάτα τραγούδια...

γιατί υπάρχει σχεδόν σε κάθε cd που γράφω για εκδρομούλες :)

........................

................................... κτλ. κτλ. κτλ.

Τα Παιδεία........ παίζει????

μια κουβέντα χθές με τον Άνεμο μου θύμισε μια ιστορία απο το φροντιστήριο που δουλεύω τα απογεύματα... γενικά οι ιστορίες και οι ατάκες των παιδιών είναι άπειρες και όλα τα λεφτά, θα μπορούσα να εκδόσω και βιβλίο :Ρ
έχω λοιπόν δύο πιτσιρίκια γυμνασίου με τα οποία έχουμε γίνει φιλαράκια.. μου μιλάνε για όλα.. κάποια στιγμή σε ένα διάλειμμα και εκεί που λέγαμε διάφορα χαζά μου λέει ο ένας..

-κυρία έχουμε ένα φίλο που νομίζει πως τα παιδιά γίνονται με το φιλί....

παθαίνω το πρώτο σοκ... χαμογελάω και κάνω την αδιάφορη.. σκέφτομαι τώρα θα με ρωτήσει.. δεν θα με ρωτήσει... και έχω τον γνωστό πελαργό σε ετοιμότητα... :Ρ

και συνεχίζει...
- Μαζευόμαστε λοιπόν μια μέρα φίλοι σε ένα σπίτι και του βάζουμε μία τσόντα...

δεύτερο σοκ η κυρά δασκάλα... ουγκ όμως... δεν με παίρνει να πω και κάτι...

και συνεχίζει...
- Και αφού είδε ότι είδε ξέρετε τι απορία είχε????
"αφού με το φιλί γίνονται τα παιδιά, το άλλο τι το θέλουν?????"

και χαχαχα και χουχουχου αυτά... κι εγώ παγωτό να αναρωτιέμαι...
άραγε είναι καλό να μιλάς απο νωρίς στα παιδιά σου και να τα ξέρουν όλα...
ή........ :)

Καλή μας μέρα... :)

I'm Dying....

για κάποιο ανεξήγητο λόγο, μ'αρέσει αυτή η διαφήμιση ... :)

ότι να'ναι...

Πρωϊνή Απορία Στο Γραφείο...

μιας και η πολλή δουλειά μας έκαψε μερικά εγκεφαλικά κύτταρα

και σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα μας γεννήθηκε το πρωί η εξής απορία:

πως λέγονται όσοι κατοικούν στο νησί ΚΩΣ

άντρες και γυναίκες....

είπαμε διάφορες μαλακίες και κανείς δεν το έψαξε...

ξέρει κανείς...???? :)

Ου Γαρ Έρχεται Μόνο.....

.... το γήρας συνεχίζει η φράση αλλά μη το πείτε πουθενά :)

βρέθηκα χθες σε φίλη οπτικό για να της φτιάξω το PC και να πάρω γυαλιά ηλίου.

Μπήκα στον πειρασμό για 3η φορά στη ζωή μου να δω που βρίσκεται ο αστιγματισμός μου, γιατί απο τα 8 που έπρεπε να φοράω τα γυαλιά μου σε tv και διάβασμα εγώ απλά... το αγνοούσα...

μίλησε κανείς??? είπε κάτι??? Οχι..

οπότε συνέχιζα τη ζωή μου με τα γυαλιά στο συρτάρι και τον αστιγματισμό να μειώνεται.. (ευτυχώς και χωρίς ιδιαίτερο λόγο).

πριν 6-7 χρόνια (στην 2η απόπειρα) μου είχε πει ο οφθαλμίατρος οτι ναι μεν μειώνεται ο αστιγματισμός αλλά μειώθηκε και η όραση μου... και σιγά μη ρωτούσα λεπτομέρειες...

και χθες λοιπόν με μετράει η Μαριάνα και βρίσκει τα εξής:

ο αστιγματισμός οκ.. στο μισό βαθμό...

όμως αυτό που ο χριστιανός ονόμασε μείωση όρασης ήταν το εξής:

συνήθισα τα μάτια μου χωρίς γυαλιά και μη μπορώντας να κάνουν κάτι άλλο απλά έπεισαν τον εγκέφαλο μου πως that's it... μέχρι εκεί μπορώ να δω και τέλος.. και συνήθισε λέει να εισπράτει μόνο θολές εικόνες... !!!

Κάπως έτσι εξηγείται βέβαια πως βλέπω γενικά τον κόσμο με άλλο μάτι... :Ρ

Διάλεξα λοιπόν με το ζόρι κάτι γυαλιά για τα οποία ευθύνονται η Δήμητρα και η Μαριάνα (άσχετο αν δεν τις ξέρετε οφείλω να τις δώσω στεγνά) και τα οποία είναι.... φουξ σκούρα... η κάπως έτσι τελος πάντων... παναγιά βοήθα...!!!

ας ελπίσουμε πως θα τα φοράω αυτή τη φορά...

σε PC, TV και διάβασμα ΜΕ είπανε....

ας ρίξω τώρα μια ματιά στα blog σας... :Ρ

Το Τσουρέκι Είχε Τη Δική Του Ιστορία....

μπορεί να μην μπορώ να σπάσω ένα αυγό...

(ευτυχώς το έκανε η Λιάνα)

μπορεί να μην μπορώ να ξύσω ένα πορτοκάλι...

(ευτυχώς το ανέλαβε η Δήμητρα)

κατάφερα όμως να λάβω μέρος με μεγάλη επιτυχία στην παρασκευή του γνωστού ΤΣΟΥΡΕΚΙΟΥ!!!

ω.. ναιι.. μαζευτήκαμε προχθές το τρίο στούντζες
και κάναμε τσουρέκια!!! (κανονικά με τη ζύμη, όχι μεταφορικά :Ρ)

τελικά όταν κάτι το κάνεις με γέλιο και περνάς καλά πάντα πετυχαίνει!!!

γίνανεεεε... όχι επειδή είμαι μπροστά αλλά....

γλύφεις τα δάχτυλα σου!!!

(απ΄οτι είπε η Δήμητρα που είναι η μόνη που μπορούσε να δοκιμάσει.. εμείς απο Σάββατο! όμως μια χαρά τη βλέπω... 2η μέρα τώρα και μια χαρά είναι το χρώμα της... xixi...)

κρίμα που δεν μπορώ να ανεβάσω λίγο εδώ για να δοκιμάσετε... :Ρ

πάντως βγήκανε σε διάφορα μεγέθη και σχέδια δεν μπορώ να πω..

αν κι εμείς πάντα το ίδιο κάναμε .. :ο)

άντε και του χρόνου!!!

ΧΑΠΙ ΜΕΡΥ ΕΑΣΤΕΡ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

Τι Άλλο Θα Με Επισκεφτεί...?????

τώρα πόσο φυσιολογικό είναι που εγώ στον τοίχο του γραφείου μου έχω για παρέα ξαφνικά ένα μικρό σαυράκι ?????????????

Ασήμαντα Νούμερα...

και αναφέρομαι στις ηλικίες... :)

πριν λίγες μέρες έτυχε να βρεθώ σε ένα τελείως τυπικό τραπέζι ενός συνεδρίου κτλ κτλ..
κουστουμάτοι, κυρίες που δεν κάνουν κιχ, ατσαλάκωτα φορέματα κτλ. κτλ.
ασήμαντες λεπτομέρειες για να δείξω σε τί χώρο γνώρισα μια απίστευτη γυναίκα...

απο τα άπειρα άτομα που υπήρχαν εκεί λοιπόν καταφέραμε και καθήσαμε δίπλα στο πιο cult ζευγάρι της αίθουσας... (τίποτα δεν είναι τυχαίο :Ρ)

εκείνος: πάνω απο 70, στρατιωτικός γιατρός, που με την κατάλληλη γενιάδα άνετα τον φώναζες Santa :)

εκείνη: γύρω στα 70 παρά, πρώην φιλόλογος, απίστευτα κομψή και με σπίθα στη ματιά που ζηλεύει και 20αρα.

και φυσικά πιάσαμε κουβέντα... όχι με τον κλασσικό τρόπο...
η πρώτη της ατάκα?
"μας βλέπεις κορίτσι μου? δες μας καλά γιατί αυτή είναι η εξέλιξη" και μου κλείνει το μάτι.
η τύπισα ήταν όλα τα λεφτά.
στο τέταρτο επάνω είχαμε αλλάξει θέσεις με τον santa κι εγώ απολάμβανα κάθε λέξη αυτής της γυναίκας που μάγευε στα 70 της όποιον μπορούσε να δεί πίσω απο το στυλάτο περιτύλιγμα...

οι ατάκες έπεφταν βροχή... γέλασαμε με την ψυχή μας... σχολιάσαμε τους πάντες και τα πάντα λες και γνωριζόμασταν καιρό... έμπλεκε με τρόπο τους άλλους σε συζητήσεις χωρίς να βγάζουν άκρη και χαζογελούσε...

κάποια στιγμή μου λέει .. "χορεύεις?" ΄
απαντάω "ναι, με καλή παρέα και κατάλληλο κέφι. θέλετε να χορέψουμε?"
η απάντηση??? "α όχι καλή μου... σήμερα ήρθα εδώ να πουλήσω τύπο.."

μου μίλησε για διάφορα, για τη ζωή της, για τη ζωή μου, πράγματα που μπορούσε να δεί χωρίς να ξέρει τίποτα για μένα.. ήταν απίστευτο το οτι μιλούσα μαζί της όπως θα μιλούσα και με μια φίλη μου.. έπιανε τις ατάκες στον αέρα.. ήξερε τη θέση της αλλά ήταν μέσα σε όλα...

κάποια στιγμή ήρθε το φαγητό και κάναμε τον εξής διάλογο:
-φάε εσύ γιατί θα το πάρουν γρήγορα εδώ.
-ναι κι εσείς και συνεχίζουμε μετά.
-ααα.. εγώ δεν θα φάω γιατί έβαλα κανά δυό κιλάκια τελευταία.
-μια χαρά είστε.
-κοίταξε να δείς κατερίνα μου, να είσαι γριά πάει κι έρχεται... να είσαι όμως γριά και χοντρή εε αυτό δεν παλεύεται με τίποτα... αλλά τώρα που σε βρήκα θα πιώ ένα ποτηράκι παραπάνω..
και η κουβέντα συνεχίστηκε αρκετή ωρίτσα...

ίσως κάποιοι απο γύρω να αναρωτήθηκαν πως είναι δυνατόν να μιλάμε και τί μπορεί να λέμε δύο τόσο διαφορετικοί άνθρωποι... φαινόταν στα ματιά τους εξάλλου η απορία, και νομίζω αυτό τη διασκέδαζε περισσότερο... δεν ξέρουν τι χάσανε... :)))

πολύ τους χαίρομαι τέτοιους ανθρώπους.. και μόνο να κερδίσω έχω απο αυτούς..

κ.Μαίρη, όπου κι αν είσαι.... στην υγειά σου.... :)

Nice Person... Wrong Planet....

είχα παλιά μια μπλούζα που είχε παρόμοιο κοριτσάκι με αυτό και έγραφε ακριβώς αυτή τη φράση...

"You laugh at me for being different,

i laugh at you for being the same"

τι κρίμα που χάλασε...

κάθε μέρα θα τη φορούσα :)))

Shopping..... Therapy ???

Κάτι τέτοιες μέρες σαν τη σημερινή, ζεστές, ηλιόλουστες κτλ κτλ. εκεί γύρω στις 8 που αρχίζει να σουρουπώνει, αν είμαι σπίτι και λίγο κάπως, με πιάνει "κατάθλιψη"... αν είμαι έξω όλα καλά... :)
έτσι και σήμεραααα... εκεί γύρω στις 8 έπρεπε να κάνω κάτι... σηκώθηκα λοιπόν ξαφνικά, ντύθηκα μπάμ μπάμ (τέτοια βιασύνη ούτε η σταχτοπούτα στο γνωστό παραμύθι) και πήγα στο super market για χαζοψώνια.
χαζοψώνια ε??? χμ.. κάπως έτσι ξεκίνησε αλλά... ευτυχώς δεν έχουν πιάτα στα supermarket αλλιώς ακόμα θα έπλενα...
σήκωσα τον μισό Μασούτη και γύρισα σπίτι "ευτυχισμένη"...

τελικά αυτό το κόλημα που έχουμε εμείς οι γυναίκες με τα ψώνια είναι αψυχολόγητο έτσι???
πως κάθε φορά που νοιώθουμε κάπως, τρέχουμε να αγοράσουμε έστω και ένα κοκαλάκι
και αμέσως ώς δια μαγείας είμαστε μια χαρά!!!
άβυσσος..... :)

No Comments... :)

Πρωταπριλιά...

Προέλευση του Εθίμου
Τα ψέματα της πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Από τους Κέλτες
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο κώδικας δεοντολογίας των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.

Από τη Γαλλία
Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και ποιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η "1η Απριλίου". Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.

Το έθιμο στην Ελλάδα
Όπου και να γεννήθηκε πάντως, γεγονός είναι ότι το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.
Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο "ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα "αντίμετρα" (αλεξίκανα μέτρα). Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη "ψευδολογία" παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.

wikipedia

Αλήθεια... σας γέλασε κανείς????

Απορώ...

Είναι γνωστό σε όσους με ξέρουν καλά, οτι έχω ένα θεματάκι με τους ταξιτζήδες (λέξη κι αυτή :Ρ ).
Είμαι ταξί και ιστορία..
Και επειδή είμαι πολύ πιστή, τυπική και στην ώρα μου στα ραντεβού μου... 9 στις 10 φορές βγαίνω τρέχοντας απο το σπίτι και παίρνω ταξί μήπως και το σώσω...

Έτσι και σήμερα το πρωί, για να αργήσω λιγότερο στη δουλειά μου, (το οτι θα αργήσω δεν αλλάζει χρόνια τώρα) πήρα ταξί...
και μου πιάνει ο τυπάς την κουβέντα και στο τέλος μου λέει... "εμένα με θυμάσαι?"
ερώτηση και αυτή...
τι να πείς τώρα πρωί πρωί που ούτε τ' όνομά μου δεν θυμάμαι...
πετάω λοιπόν το κλασσικό "κάτι μου θυμίζεις"
(κοινότυπο τύπου καμάκι σε μπαρ.. "κάπου σε ξέρω" κι ετσι)

anyway.. ο τύπος ήταν γνωστός γνωστού ώ γνωστέ απο 10 χρόνια πριν...
τώρα πως με θυμήθηκε είναι άλλο θέμα...
απλά με αφορμή αυτό έχω την εξής απορία....

μα όλοι οι γνωστοί μου ταξιτζήδες γίνανε πια????

Θεσσαλονίκη...

Σήμερα αποφάσισα να γυρίσω σπίτι απο το καφεδάκι μου με τη Δήμητρα με τα πόδια απο την παραλία...
Μέγαρο - Λιμάνι
Ε λοιπόν το απόλαυσα πάρα πολύ...
Φυσούσε ένα ωραίο ζεστό αεράκι, άκουγα τη μουσικούλα μου, ξέφυγε η σκέψη μου...
ή όπως λένε μερικοί, πήραν αέρα τα μυαλά μου.. :Ρ

Πάντα θα το λέω...
Έχουμε πολύ ωραία πόλη....

Αγαπητό Μου Ταβάνι...

όπως άλλοι λένε... "αγαπητό μου ημερολόγιο"

ε.. εγω δεν έχω ημερολόγιο, έχω ταβάνι :Ρ

και χθες (25η Μαρτίου) αυτό έκανα... κοιτούσα το ταβάνι...

και σήμερα όλοι ρωτούσαν, "τι έκανες εχθές?"

και όταν απαντάω "τίποτα" με κοιτάνε κάπως...

μα γιατί? εγώ πόλύ το γουστάρω κάπου κάπου να ... κοιτάω το ταβάνι :)

Celsiu ή Fahrenheit...

θ'αρχίσει να ανεβάινει....

η θερμοκράσία λέμε.... :)

Σήμερα έχει πολύ ήλιο και απο εδώ μέσα που είμαι άρχισα να ονειρεύομαι καλοκαίρια ...

Rock Audition...

μου άρεσε επίσης και το Veni Vidi Vici

και το Annabelle

Τελικά... ξέρω πολλά...

και ελπίζω να μην πρέπει να πεθάνω γι'αυτο.. :Ρ

... λοιπόν αν θέλει κάποιος να αποφύγει να δουλέψει μπορεί να βρεί χίλιες δυο μ@λ@κιες να πεί...

αρχικά ενημερώνω πως τις τελευταίες μέρες λείπει η κοπέλα που δουλεύουμε μαζί (περαστικά Δημητρουλίτσα μου :)
υπάρχει λοιπόν στο γραφείο άλλη μία της οποίας την ιδιότητα θα την αποκαλύψω στο τέλος, που πρέπει να με βοηθήσει....

σκηνικό 1ο:
εγώ μιλάω στο τηλέφωνο, και χτυπάνε οι γραμμές...
η άλλη κοιτάει το ταβάνι και στο τέλος ατάκα "Α! το τηλέφωνο ήταν???" (οχι αγάπη μου, το κεφάλι σου που κουδούνιζε)

σκηνικό 2ο:
εγώ έπρεπε να πάω στο πίσω μαγαζί για 10 λεπτά! γυρίζω λοιπόν και τη ρωτάω...
"πήρε κανείς?"
απάντηση: "ναι χτυπούσε αλλά δεν το πρόλαβα"
(σημείωση: καθόταν στο γραφείο σε απόσταση 20 εκατοστών απο το τηλέφωνο. ε φυσικά που να το προλάβεις... δεν είσαι και ο τιραμόλα.. καταλαβαίνω...)

σκηνικό 3ο:
εγώ φεύγω να πάω κάτι χαρτιά για επίσης 10 λεπτά σε ένα γραφείο δίπλα!
της λέω φεύγοντας... "σηκώνεις τηλέφωνα και κρατάς σημειώσεις"
γυρίζω... η ίδια ερώτηση: "πήρε κανείς?"
απάντηση???? "αχ ναι αλλά δεν ήξερα πως το πέρνετε"
(τώρα να απαντήσω ειρωνικά, σοβαρά, πρόστυχα??? ΠΩΣ???)

και κάπου εκεί αποφάσισα πως το οτι ξέρω να σηκώνω το τηλέφωνο πρέπει να γραφτεί στο βιογραφικό μου....
μαζί με πολλά πολλά άλλα πράγματα που οι κοινοί θνητοί θεωρούμε απλά και τελικά κάνουμε λάθος...

σημείωση: όπου άλλη στα σκηνικά βάλτε τη φράση ανηψιά του αφεντικού :Ρ

τυχαίο??? ;)

Περί Δικαιοσύνης...

αναρωτιέμαι λοιπόν...
η περίφημη και ακριβοδίκαιη φράση "ΟΛΑ ΕΔΩ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ" όντως ισχύει ή μήπως είναι παραμύθιασμα του θυμού μας?

... δηλαδή βρε παιδί μου όντως ότι κακό κάνεις το βρίσκεις μπροστά σου κάποια στιγμή ή έχουν οριστεί κάποιοι άνθρωποι να πληρώνουν πάντα τις μαλακίες τους ενώ κάποιοι άλλοι την βγάζουν καθαρή ???
γιατί αν συμβαίνει το δεύτερο θέλω να αλλάξω κατηγορία... να γίνω κάτι άλλο... ζώο, φυτό, πράγμα... ώπα.. αυτό είναι παιχνίδι... :)

δεν μπορεί... κάτι θα υπάρχει εκεί έξω να κρατά τις ισσοροπίες...
η τουλάχιστον... έτσι ελπίζω....

Slumdog Millionaire

μια πολύ πολύ πολύ πολύ ωραία ταινία

με ένα εξίσου πολύ καλό soundrack....

Η Αγορά Του Αιώνα...

...μου ανέθεσαν λοιπόν προχθές απο το σπίτι να αγοράσω ένα ηλεκτρικό σκουπάκι!!!
τι πιο απλό...

...πηγαίνω λοιπόν κι εγώ η καλή σου στον Σαραφίδη και ζητάω αυτό ακριβώς...
ε οκ λέω πόσα θα υπάρχουν.. σε 5 λεπτά θα έχω ξεμπερδέψει..
δεν είχε όμως την ίδια γνώμη και ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος πωλητής...


για να μην τα πολυλογώ λοιπόν... αφού μου ανέλυσε την ιστορία κάθε σκουπακίου, με έπεισε να πάρω ότι πιο κιτς υπήρχε... :)))
το πώς, ακόμα το ψάχνω...

...και σας παρουσιάζω λοιπόν το καταπληκτικό σκουπάκι μας το οποίο λειτουργεί και σαν ντισκομπάλα... δυστυχώς στη φωτογραφία δεν φαίνεται όλο του το μεγαλείο, ούτε στο βιντεάκι που προσπάθησα να τραβήξω...
το βάζεις λοιπόν να φορτίσει και ανάβει στη βάση του ενα δυνατό λευκό φως, ανάβει το γύρω γύρω στο σημείο που ενώνεις το σκουπάκι με τη βάση και... το καλύτερο... ανάβει το χερούλι του και όχι μόνο... αλλάζει χρώματα...
ωωω ναι... γίνεται πράσινο, κόκκινο, μπλέ... μιλάμε για υπερθέαμα.. πως ήταν πριν χρόνια κάτι μαλακίες διακοσμητικά με οπτικές ίνες που άλλαζαν χρώματα... back to 8Οs...

το τι γέλιο ρίξαμε με αυτό το σκουπάκι δεν λέγεται.. φυσικά και δεν άρεσε σε κανέναν διότι σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα, πήρα το μπορντωροδοκόκκινο...

και τώρα που το βλέπω σε αυτή τη φώτο... μου θυμίζει και κάτι άλλο... το βλέπετε κι εσείς????
σας ορκίζομαι.. είναι μόνο σκουπάκι και φωτιστικό... τίποτε άλλο... :))))))))))))

Παρασκευή και... ΧΙΙΙ

"... Ιστορία της Παρασκευής και 13
Πριν τον 19ο αιώνα, ο αριθμός 13 θεωρούταν γενικά ως φέρων κακή τύχη. Την ίδια εικόνα είχε και η Παρασκευή, αν και δεν υπήρχε κάποια σχέση μεταξύ των δύο. Η πρώτη αναφοορά σε μία "Παρασκευή και 13" έγινε μάλλον στις αρχές του 19ου αιώνα..[1][2]
Πέρα από τις γραπτές αναφορές, πάντως, πολλές δημοφιλείς ιστορίες υπάρχουν σχετικά με την προέλευση της δεισιδαιμονίας:
Ο Μυστικός Δείπνος, με ιστορίες ότι ο Ιούδας Ισκαριώτης ήταν ο 13ος καλεσμένος, ενώ η Σταύρωση του Ιησού συνέβη κατά ημέρα Παρασκευή.
Ότι η Εύα προσέφερε το μήλο στον Αδάμ κατά ημέρα Παρασκευή. ..."

wikipedia

εμένα πάντως μια χαρά μου πάνε όλα αυτά τα ανάποδα για τους υπόλοιπους...
Παρασκευή και 13, Τρίτη και 13, μαύρες γάτες, σκάλες κτλ.

ύποπτο..... :)))

Μη Χαθούμε....

... να πιούμε κανένα καφέ !!!

τελικά αυτή η ατάκα είναι πιο συχνή κι απ'το καλημέρα :Ρ

Πόσο όμως το εννοούμε όταν το λέμε?

Πολύ δήθεν μου ακούγεται τελικά...

γιατρέ μου έχω πρόβλημα????

Εγώ σταμάτησα να το λέω απο δω κι απο κεί...

και όσοι το ακούτε απο εμένα, περιμένετε και τηλέφωνο..

οι υπόλοιποι...

...ε καλά δεν θα χαθούμε κι όλας...

θα πιούμε και κανένα καφέ... :))))))

Άμα το 'χεις... :)

ασχολίαστο...

Brunno Bozzetto...

εχω δηλώσει οτι μου αρέσουν πολύ τα animation και τα flashakia γενικά...

ένας απο τους αγαπημένους μου εδώ και χρόνια είναι ο Brunno Bozzetto